vrijdag 4 september 2009

#17 Genealogie

Ik loop persoonlijk niet heel warm voor genealogie. Heb zelf wel genealogisch onderzoek gedaan maar dan voornamelijk als basis/achtergrond voor ander historisch onderzoek. Wat lastig van de genoemde sites à la Zooof vind ik dat je bij jezelf en je naaste familieleden begint, en dan zou ik toch niet zo snel iedere ome met naam en toenaam op internet zetten. En daarbij... ik stam (naar het verhaal gaat) af van een batterij gelukzoekers die steevast in een ander land neerstrijken dan waar ze geboren zijn. Totdat ALLES online vindbaar is ga ik er dus maar niet aan beginnen.

Hoewel... wie weet wat je tegenkomt? Een prachtig voorbeeld vind ik 'Zoeken naar criminele voorouders: geef kleur aan je stamboom' van het BHIC. In de recentere geschiedenis zal dit gevoeliger liggen - maar hoe lang 'bescherm' je nazaten van 'foute' voorouders?

Wel mateloos boeiend vind ik Roots Television. Het is een stuk breder dan de Nederlandse sites die ik gezien heb - je vindt er niet alleen stambomen maar ook filmpjes met 'how to' uitleg, lezingen en boekbesprekingen, getuigenissen en filmpjes over het natrekken van joodse of Afrikaanse roots, Noord- en Zuid-Koreaanse bloedbanden, 'Cemetary Research' (brr) en wat ik vooral interessant vind: het opsporen via DNA. Want de beste familiegeheimen komen neem ik aan niet met stamboomonderzoek bovendrijven...
Waar ik nog naar op zoek wil gaan voor DTNA is een mooie applicatie om stambomen in te tonen. Als bijlagen bij oude inventarissen zijn namelijk vaak stambomen of 'genealogische tabellen' toegevoegd; met de hand getekend, geknutseld op de typemachine of door middel van woeste ASCII-art. Als je de toegangen netjes online wilt hebben, is het wel zo leuk om die stambomen ook een beetje toonbaar te maken. Ik vind die van het NGV visueel niet zo aantrekkelijk, maar er moeten veel betere toepassingen zijn met zoveel liefhebbers. Wie weet een mooie oplossing?

dinsdag 1 september 2009

#15 podcasts

Ik heb echt nog nooit één podcast beluisterd (ben ook geen radioluisteraar), dus dat zou tijd worden. Vaag kon ik mij herinneren dat er een podcast-icoontje in mijn itunes-library zat, dus dat was een makkelijk begin. Het lijkt me niets om zittend achter de computer te luisteren, maar op een ipod zetten zodat ik er langzaam in een overbevolkte spitstrein mee wakker kan worden... dat lijkt me wel wat.

Heb inmiddels een aantal podcasts van de Britse National Archives gedownload, een aantal 'Documentaries' van de BBC en, omdat mobiele services nu eenmaal de toekomst hebben, was ik ook nieuwsgierig naar de verslaggeving van de experimenten van MuseumMobile.

Ik laat nog weten hoe het bevalt!

Heel interessant overigens om te zien dat de Amerikaanse National Archives podcast inzetten om de historische audiofragmenten zelf uit te zenden, terwijl de Britse National Archives kiest voor podcasts met achtergronden en uitleg over het gebruik van de archieven. Bij het laatste lijken me filmpjes eigenlijk meer voor de hand liggen...

maandag 31 augustus 2009

#16 Youtube

Hier was ik al bang voor... uren bij youtube blijven hangen. Er is ook zoveel! Daarom probeer ik teveel bezoekjes te vermijden. Zo af en toe kijk ik bij mijn favoriete Spaanse kok die mij tegelijkertijd Spaanse hapjes én woordjes leert. Vroeger wachtte ik in spanning op nieuwe afleveringen van Will it blend?, en tot mijn verbazing worden deze belangrijke wetenschappelijke experimenten nog altijd uitgevoerd.

Maar het allermeest houd ik van de 'how to' filmpjes: een hele hoop onzin natuurlijk, maar ik kan wel zeggen dat ik via YouTube zaken heb geleerd als spijkers in muren slaan, stopcontacten verleggen, en strijken.

Ik heb even snel rondgekeken naar culturele instellingen die YouTube-filmpjes aanbieden en dat viel me eigenlijk wel tegen; ik vond voornamelijk filmpjes van bezoekers. Dat terwijl bijvoorbeeld de National Gallery zo'n mooie iphone applicatie heeft, maar die blijkbaar niet op YouTube geplaatst. Er zijn toch leuke voorbeelden te bedenken! Laten zien is vaak makkelijker dan uitleggen hoe een archievenoverzicht werkt, of een verbaalstelsel in elkaar zit, hoeveel planken de resoluties van de Staten-Generaal beslaan. Albert had leuke voorbeelden gevonden en gemeld op het weblog van dNA.

vrijdag 28 augustus 2009

#14 Instant Messaging

Ik mag graag een potje chatten - wat een vreselijk woord - tussendoor, tenminste mijn skype staat thuis altijd aan. Wel zo makkelijk voor een snelle reactie of afspraak, zonder het risico in oeverloze gesprekken te belanden als dat niet uitkomt. Mocht er iets semi-belangrijks plaatsvinden als een WK-wedstrijd of songfestival, dan wordt er zelfs in groepsverband gechat en/of gegild.

Op werk gebruik ik het nu niet, maar ik kan me voorstellen dat het erg handig kan zijn voor snelle vragen tussendoor. Vooral nu we in verschillende gebouwen werken binnen het NA. Maar of het ook zaligmakend is? Bij vriendlief, die bij een internetprovider werkt tussen die-hard computernerds, merk ik dat ze af en toe liever ouderwetsch de telefoon pakken. Omdat je het dan toch sneller uitgelegd hebt.

Of culturele instellingen nu moeten gaan chatten vraag ik me echt af...en ik vraag me ook echt af of gebruikers het wel verwachten. Voor mij betekent chatten/instant messaging in elk geval een reactie binnen enkele microseconden, dus wat dat betreft lijkt het me gewoon ongeschikt voor de meeste vragen die aan een archief gesteld zullen worden. Ik heb nog nooit zelf gebruik gemaakt van bv al@din, maar schrok me echt wild van het onderstaande:

1 tot 5 werkdagen!??? Bij nader inzien bleek dat uiteraard niet om de chat- maar om de 'gewone' email-service te gaan. Pardon, mijn 2.0-verwarring. Maar chatten tijdens kantoortijden vind ik ook wel erg 1.0, waarom dan niet gewoon de telefoon? Gebruik maken van dit soort tools schept toch bepaalde verwachtingen.
Misschien zegt het ook wel genoeg dat de al@din-verzoeken flink terug schijnen te lopen en dat er inmiddels - voornamelijk onder elkaar trouwens - wordt getwitterd.

#13 Twitter

Ok. Geprobeerd. Echt. Een dag of vijf. Maar nee. Niets te zeggen. Noch óp Twitter als óver Twitter.


Als rss-nieuwsfeed kan het handig zijn. Maar daar heb je rss voor. Twittersearch is heel veel precies hetzelfde getwitter achter elkaar. En, ik kan er niets aan doen, maar politici of instellingen die twitteren is voor mij toch een beetje als je oma die 'vet cool' zegt. Al schijnen jonge mensen dan niet te twitteren.

maandag 24 augustus 2009

#11 en 12 wiki's

Ben er net vriendelijk op gewezen dat ik opeens twee weken achterloop, dus wiki wiki aan de slag!

Net even gespeeld met de 23archiefdingen (pb)wiki en iets achtergelaten over mijn
favoriete boek (en film). Ik moet zeggen dat ik wat meer moest zoeken dan bij de Mediawiki, en de structuur wat onlogisch vond, maar dat kan ook zijn omdat ik de laatste meer gewend ben.

Een paar jaar geleden werkte ik voor het informatiecentrum van de Universiteit van Amsterdam en raakte toen echt onder de indruk van de wiki-mogelijkheden. Voor ons was het ideaal - niet langer wijzigingen op papieren printjes schrijven die vervolgens een eigen leven gingen leiden, collega's in een gebouw aan de andere kant van de stad konden inloggen en in één klap aan iedereen info doorgeven (en dat scheelt heel wat telefoontjes over en weer), iedereen kon er tegelijkertijd bij én iedereen kon zelf wijzigen en toevoegen (dus nooit meer bij één iemand hoeven zeuren of iets op het intranet mocht).
Na een paar hakjes in het zand, want het is immers niet altijd fijn om oude gewoonten op te geven, was gelukkig bijna iedereen enthousiast. Dat het wérkt blijkt wel uit het feit dat ik begon met het opzetten van twee wiki's en het er inmiddels al meer dan 50 zijn!
Wat ik daarvan geleerd heb:
- mensen enthousiast maken én houden is erg belangrijk
- bekijken is niet genoeg, zelf bijdragen is noodzakelijk
- er moet alvast een voorzetje gegeven worden (bijv. een structuur maken op de hoofdpagina en die beveiligen voor bewerken), anders is de kans groot dat het niet van de grond komt
- omdat bij een wiki iedereen en niemand verantwoordelijk is, gebeurt het ook nog wel eens dat niemand zich geroepen voelt verouderde informatie weg te halen. Lichte eindredactie, oei hoe 1.0 van mij, kan dan toch wel handig zijn.
- je kunt een wiki zo simpel of moeilijk maken als je zelf wil! hoe simpeler het blijft, hoe intuitiever het werkt en hoe makkelijker het is om te 'verkopen' aan collega's die niet zo gek zijn op computers, heb ik gemerkt.
- voor mij persoonlijk het allerbeste van de wiki: dat je compleet a-technisch kunt zijn om er leuk mee te werken. Nooit het wiel opnieuw uitvinden! Zie je iets leuks in een wiki? Klik op bewerken, knip en plak de code in je eigen wiki, en voilà!


Ik weet dus hoe het is om intern informatie te delen via een wiki, maar om het te gebruiken voor interactie tussen erfgoed en publiek is helemaal een geweldige uitvinding. Was YourArchives de eerste? Ik vind het een goed idee om de gebruikers bij te laten dragen, maar wel te onderscheiden van de informatie die de instelling aanbiedt.


Het grootste nadeel van een wiki:
Er is m.i. weinig treuriger dan een wiki waaraan (bijna) niemand bijdraagt. Ik kijk dan altijd graag naar de gebruikerslijst, als die niet afgeschermd is tenminste, en dan valt het aantal namen eigenlijk heel vaak tegen... mogelijk helpt het om wat meer aan te reiken - dan wordt het wel gedeeltelijk een flauwe invuloefening, maar het kan helpen om snel meer content te krijgen.

maandag 10 augustus 2009

#10 del.icio.us 2.0

Nog even snel Ding #10, om een welverdiende borrel te mogen drinken zometeen. Ik was eigenlijk van plan om delicious thuis te gaan bekijken. Dit omdat ik een aantal jaren geleden al 'lid' geworden ben, maar natuurlijk mijn wachtwoord niet meer weet - en op mijn thuiscomputertje staat dit god zij dank automatisch opgeslagen. Kortom: nogmaals, voor effectief 2.0 heb ik echt een passwordmanager of irisscanner nodig.

BCK - social tagging

Terug naar delicious/tagging en social bookmarking:
Ik heb delicious dus een paar jaar geleden gebruikt, maar ben afgehaakt. Dit omdat ik
a) veel te inconsequent was met tags toevoegen (en dat vergeet ik ook steeds bij deze blogberichten)
b) firefox kwam met iets nieuws: bookmarks taggen en zoekwoorden intypen in je url balk. Kortom, alles in een grote bak gooien en met tags terugvinden: voor persoonlijk gebruik veel handiger vind ik (bij een grotere collectie wordt dit uiteraard wel een probleem omdat je teveel vindt). En bookmarks importeren naar een andere computer is volgens mij ook niet zo'n probleem.
c) het sociale aan tagging miste ik blijkbaar niet.

Leuk om een paar jaar te zien wat er veranderd is:
- de spelling del.icio.us was blijkbaar wel heel 2005, want intussen veranderd in http://delicious.com/
- een nieuwe voorpagina met 'fresh bookmarks' en 'popular bookmarks'
- een heuse privacy policy, volgens mij was die er ook nog niet.
- verder forums en andere manieren om binnen delicious pagina's te delen (of waren die er al?)

Zelf heb ik er dus niet heel veel behoefte aan, maar als gebruiker van archieven/onderzoeker zou ik maar al te graag leunen op de expertise van bijvoorbeeld een Nationaal Archief, en via #Ding 4 en 5 (rss) op de hoogte blijven van nieuwe sites in dat interessegebied.